sabahı çalan geceler

kaldırımın güneş doğmadan evvel damak titretici soğukluğuyla dans ediyor tenim

gözlerim hasret mavisi denizin ardında çıkıverecek alev topunu bekliyor

amacı neydi bilmiyor puslu ruhum.

tüm hayallerini çocukken kırılan bardaklardan topluyor

eli kanıyor, yüreğine batıyor demren

sinsi sinsi izliyor zaman kan sıçramış beynimden geçenleri

ya o adam yerden toplayacak nefesini 

ya ben karşıyakada bulacağım düşlerimi.

satır araların gizlediğim yalnızlığım "elma" diye haykırıyor

ben "armut" demesini istiyorum,
ben saklanmak istiyorum,

tıpkı ergenliğimin ilk sivilcesinde yaptığım gibi.

sivilce patlıyor, irinler akıyor iliklerime.