fırtına

işkence ediyorum kendime bir logar kapağında
anılarını depolamaya çalışıyorum hafızamın ardiyesine
bir tanesi kaçtı mı
aradan
kıyametler koparıyorum kalemimden

seni yaşatıyorum sayfa aralarında

bir parça etin kalmadı mezarında
kemiklerine tapsamda yoksun aslında
yoksun diyorum da
inanmıyorum esasında
belki gelirsin diye mumlar yakıyorum her gece
şehirler yakıyorum özleminle