özlem

umudunu yitirdiğin anda başlayan histir özlem.
sevgilinin ellerini bıraktığın an değilde
o elleri bir daha tutamayacağını,
o gözleri bir daha göremeyeceğini anladığın an başlayan.

sanılanın aksine zaman büyütmez özlemi,
imkansızlıktır büyüten onu.
bu yüzden uzun ayrılıkların ilk dakikalarıdır
          çekilmez olan.
kavuşamayacağınız günlerin ağırlığıdır işkence eden.
ki kavuşmanın önceki günü heyecan ne kadar dorukta olursa olsun
          özlem biter.
hiç ayrılmamış, sanki dün görmüşsünüz gibidir artık.

sanıldığı gibi ölümlüye duyulmaz özlem,
duyulamaz.
özlem,
bir daha var olmayacak,
özlediğinizi bile bilmeyecek olanadır.

demren'in anlattığı gibi
"özlem geçmişedir, geleceğe olmaz. geleceğe umut edilir."

bundan ötürü
umudum yok hayattan.
özlem besliyorum ruhumun arka bahçesinde.
ama biliyorum ki en büyük hissim, acı
-özlemin kanattığı yaradaki sancı-

17 mayıs 2012